Przepyszne „arancini” to kolejna oryginalna i tradycyjna potrawa Sycylii. Chociaż bardziej wydaje się być przekąską, kupić ją można dosłownie wszędzie na mieście, w piekarni, budkach z „szybkim jedzeniem”. Przy dużej ilości i w dodatku jakiejś delikatnej sałatki, stanowić może również bardzo syty posiłek. Ten ryżowy przysmak serwowany jest na włoskiej wyspie z różnym nadzieniem: mięsem mielonym i zielonym groszkiem, szynką i mozzarellą czy też wersją bezmięsną, czyli mozzarellą, pomidorami i bazylią.  Nasza włoska rodzina przygotowała ostatnio te pierwsze dla swojej licznej familii, więc i ilości zużytego do nich ryżu było zdecydowanie więcej, niż podam ja. Na fotografii również prezentują się arancini prosto z Palermo!

Trzeba przygotować się na pracę w kuchni zbliżoną czasem i poziomem trudności (według mnie) do polskich pierogów, ale efekt bardzo przyjemny, głównie dla żołądka:).

Składniki:

I farsz:

- ok. 300 g mięsa mielonego (może być wołowe lub mieszane z wieprzowym)

- 1 duża lub 2 małe cebule

- 150 g zielonego groszku (najlepiej mrożonego)

- 5 łyżek koncentratu pomidorowego

- natka pietruszki

- sól, pieprz

II farsz:

- szynka pokrojona w kostkę (wagowo podobnie jak wyżej lub po połowie pierwszego i drugiego farszu)

- mozzarella również pokrojona w drobne kawałki

- masło

- sól, pieprz

podstawa:

- 0,5 kg ryżu (okrągłoziarnisty, bardziej zwykły biały ryż, niż basmati),

- 1 litr wody

- 1 mała torebka szafranu (+ można dodać łyżeczkę kurkumy)

- 25 g prawdziwego masła

- 150 g startego sera pecorino (takiego używa się na Sycylii, jeśli go nie dostaniemy można użyć parmezanu)

- 1 surowe jajko

- bułka tarta

- olej do smażenia

Wykonanie:

Pokrojoną w kostkę cebulkę smażymy na oliwie a gdy osiągnie złoty kolor dodajemy mięso mielone groszek zielony. Smażymy. Następnie dodajemy koncentrat pomidorowy zmieszany z odrobiną wody, by farsz się nie przypalił. Na koniec przyprawiamy i gęste mieszamy z poszatkowaną natką pietruszki.

Drugi farsz to szynka pokrojona w drobne kwadraciki razem z mozarellą i odrobiną masła. Wszystko doprawiamy solą i pieprzem do smaku i według życzenia.

Do gotującej się, lekko osolonej, wody wsypać ryż i gotować 20 minut. Po ugotowaniu odcedzić wodę, dodać masło i, specyficzny w smaku, ser pecorino. Odstawić ryż, by wchłonął wszystkie składniki, ostygł i wtedy wykładamy go na brytfankę. Po wystudzeniu ubić widelcem cale jajko i wymieszać z masą ryżową. Nakładamy na rękę ryż i formujemy kulkę, tworząc jednocześnie niewielką dziurkę, do której włożymy gotowe nadzienie. Gotową kulkę obtaczamy w bułce tartej i smażymy na głębokim oleju do uzyskania złotego koloru.

Spotkałam się również z opcją udoskonalenia panierki: zmoczone zimną wodą ręce, tworzenie kulki z nadzieniem, obtaczamy w mące, maczanie w jajku (jak na kotlet) i dopiero w bułce tartej. Jeśli obawiamy się, że kulki w trakcie smażenia rozpadną się, można je (jest to również bardziej dietetyczna wersja:) wyłożyć na papierze do pieczenia na blaszce i włożyć do piekarnika na pół godziny do temperatury 180°C.